Ergotherapie

Wat is ergotherapie

Het woord Ergotherapie komt van het Grieks "ergon" wat handeling, werk, daad betekent.

Ergotherapie is een paramedische behandelvorm en onderscheidt zich van andere disciplines in de gezondheidszorg door zich niet te richten op de aandoening of op het verminderen van de ziektesymptomen, maar op het concrete, praktische handelen van alledag.

De ergotherapeut probeert samen met de cliënt er voor te zorgen dat deze, ondanks de beperkingen als gevolg van een ziekte of handicap, kan doen wat hij of zij wil doen.

De ergotherapeut richt zich op het benutten van de aanwezige mogelijkheden van een cliënt en van zijn fysieke en sociale omgeving. Het gaat om het (leren) leven met een blijvende stoornis en/of beperking.

De activiteiten die problemen opleveren en die voor de cliënt belangrijk zijn, worden zo praktisch mogelijk aangepakt.

Door het uitvoeren van activiteiten kan gewerkt worden aan spierversterking, probleemoplossend vermogen, ontwikkelen van handelingsalternatieven, houdingsverbetering, het leren omgaan met ergonomische principes, inzicht in eigen psychisch en sociaal functioneren en ego-versterking.

Ergotherapeuten gaan er van uit dat therapie die gebaseerd is op activiteiten die betekenis hebben voor cliënten, een motiverende werking heeft en het zelfvertrouwen van mensen verhoogt.

Activiteiten zijn daarom bij de ergotherapie zowel middel als doel.

Hoe de ergotherapiebehandeling er precies uit ziet, wordt bepaald door de combinatie van cliëntenkenmerken, de prognose van de aandoening, de ernst van de beperkingen en de voorkeuren en wensen van de cliënt en zijn sociale omgeving.

Onderdelen hierbij kunnen zijn:

• (opnieuw) leren om de activiteit uit te voeren
• leren om de activiteit op een andere manier uit te voeren
• de activiteit leren uit te voeren m.b.v. hulp, hulpmiddel of aanpassingen
• advies over mogelijke aanpassingen voor thuis, op school of op het werk

 

Met andere woorden: het accent van het behandelen ligt op het streven naar een veranderingsproces dat vooral is gericht op herstel, ontwikkeling, of voorkoming van achteruitgang.

Samen worden de doelen van de behandeling opgesteld en samen wordt vastgesteld op welke manier de doelen kunnen worden bereikt in de context van alle relevante omgevingsfactoren.

Het niveau van betrokkenheid van de therapeut en het niveau van het maken van keuzes wordt bepaald door de cliënt. Deze vorm van cliëntgericht werken is vraaggestuurde zorg leveren, of te wel  'zorg op maat'.